Archief
Deep Space 16 juni 2007
Expositie Deep Space - een ontdekkingsreis met licht en ruimte
Van 16 juni tot en met 16 september 2007 presenteert Centrum Kunstlicht in de Kunst Deep Space, een tentoonstelling over de samenhang tussen licht en ruimte. Jonge kunstenaars uit Nederland, België en Japan presenteren vijf ruimtelijke installaties die de relatie tussen licht en ruimte onderzoeken. De installaties zijn van recente datum en in veel gevallen speciaal voor deze expositie ontworpen.
Onze beleving van de ruimte om ons heen wordt in sterke mate bepaald door licht. Een zonovergoten ruimte roept andere associaties op dan een donkere kamer met als enige lichtbron een peertje. Verlichting kan zorgen voor overzicht en coördinatie, maar kan een ruimte ook vertekenen. Onder invloed van licht kan een ruimte groter, kleiner, lager of juist hoger lijken.
Door onopvallende delen uit te lichten, te werken met gekleurd licht, met spiegelingen of scherpe contrasten, is het mogelijk een ruimte volledig anders te laten ogen. Illusie speelt daarbij een belangrijke rol. In de tentoonstelling is ijverig van deze mogelijkheden gebruik gemaakt. De kunstenaars spelen ieder op een andere wijze met de suggestieve kracht van licht.
Elke installatie neemt een museumzaal in beslag, waardoor bezoekers letterlijk in een kunstwerk kunnen stappen. De vijf installaties bieden vijf unieke ervaringen en plaatsen het museum letterlijk in een heel nieuw licht. Deelnemende kunstenaars zijn Paul Baartmans, Goh Ideta, Diana Ramaekers, Tamar Frank/Marten de Wind en Erki de Vries/Tim Vets.
Deelnemende kunstenaars en tentoongestelde installaties
Paul Baartmans (Bergen op Zoom 1956) maakt grootschalige installaties in zowel de binnen- als buitenruimte. Beam me up bestaat uit zeven grote neoncirkels die op enige hoogte parallel boven elkaar bevestigd zijn, en waarvan het licht beurtelings aan en uitspringt. Boven de cirkels is een grote spiegel gemonteerd, evenals op de vloer eronder. Wanneer de bezoeker onder de neonbuizen plaatsneemt en naar boven of beneden in de spiegels kijkt, lijkt zich een eindeloos lange tunnel te vormen. Licht en donker wisselen elkaar af en zorgen voor een illusie van beweging.
Tamar Frank (Amsterdam 1974) reageert in haar werk op de karakteristieke of bijzondere eigenschappen van een locatie. In Spatial Transition maakt zij gebruik van fosforescerende pigmenten, die onder invloed van blacklight sterk oplichten. Deze pigmenten heeft ze in dunne banen op de muur aangebracht. Het uit- danwel inschakelen van het ultraviolette licht zorgt voor een verrassend resultaat en wijst de beschouwer op de beperkingen van de visuele waarneming. Marten de Wind zorgt voor het geluid bij deze installatie.
Van Goh Ideta (Hokkaido, Japan 1978) is Lights opgenomen, een interactieve installatie waarin gespeeld wordt met schaduwwerking en kleur. Zestien spots vormen samen een wit vlak op de vloer. Wanneer de beschouwer zich op dit vlak begeeft, heeft dit verrassende resultaten tot gevolg. De eigen schaduw wordt zichtbaar op onverwachte plaatsen en valt uiteen in delen.
Diana Ramaekers (Kerkrade 1970) maakt in haar werk Concerning Space gebruik van projecties om in te grijpen in een ruimte. In deze tentoonstelling projecteert ze met behulp van meerdere beamers grote, langzaam verschuivende kleurvlakken op de wanden. Delen van de wand lijken hierdoor afwisselend naar voren te komen en terug te wijken. Op subtiele en poëtische wijze zet ze de indruk van de ruimte volledig naar haar hand.
Erki de Vries (Vilvoorde, België 1978) en Tim Vets (Wilrijk, België 1974) zorgen met een imposante installatie voor een indrukwekkende ervaring. Deflektor bestaat uit grote, roterende panelen waarop licht wordt geprojecteerd. Het spiegelende oppervlak van de platen zorgt ervoor dat het licht in steeds andere richtingen wordt gereflecteerd. Door meervoudige spiegelingen ontstaat een interessant spel van licht en beweging. Bezoekers kunnen het resultaat van een afstand bekijken, maar kunnen zich ook tussen de panelen begeven.
